Welkom in Nederland: De Sandwich-methode

just finished giving a presentation to her colleagues.

She expects standard, polite feedback,

but instead gets a crash course in blunt Dutch directness

from her coworker Lotte.

Sarah, nou, dat zat er weer op.

Wat vonden jullie van mijn presentatie?

Lotte.

Hij was wel oké, een beetje te lang, eerlijk gezegd.

Sarah, oh, te lang?

Ik dacht juist dat ik alle details moest bespreken.

Lotte.

Nee joh, na tien minuten was ik de draad al kwijt.

Maar goed, je nieuwe bril staat je wel echt heel leuk.

Sarah.

Uh, bedankt?

Maar over die presentatie was de data wel duidelijk?

Lotte.

Mwah, die grafiek op slide vier sloeg nergens op.

Maar je Nederlands wordt wel echt steeds beter, hoor.

Bijna geen accent meer.

Sarah, gefrustreerd.

Lotte.

Ik vraag om professionele feedback.

Niet om een compliment over mijn uiterlijk of mijn accent.

Mark.

Ho.

Ho.

Dames.

Rustig aan bij het koffiezetapparaat.

Wat is er aan de hand?

Sarah.

Lotte boort net mijn hele presentatie de grond in.

En dan zegt ze ineens dat mijn bril leuk is.

Ik snap er niks van.

Lotte.

Ik boor helemaal niks de grond in.

Ik zeg gewoon waar het op staat.

Dat is toch efficiënt?

Sarah.

In Amerika zeggen we eerst iets positiefs over het werk, voordat we kritiek geven.

De 'sandwich-methode'.

Lotte.

Wat een onzin.

Waarom zou je er doekjes om winden?

Als iets niet goed is, is het niet goed.

Mark.

Sarah.

Je moet begrijpen dat Lotte je net eigenlijk een heel groot compliment gaf.

Sarah.

Hoe bedoel je?

Ze zei dat ze de draad kwijt was.

Mark.

Ja, maar ze zei ook dat je presentatie wel oké was.

Uit de mond van Lotte is dat een 8 uit 10.

Lotte.

Precies.

Als het echt slecht was, had ik wel gezegd dat het een drama was.

Sarah.

Wauw.

Jullie Nederlanders zijn echt apart met complimenten?

Lotte.

Wij houden gewoon niet van dat overdreven gedoe.

Oh my god.

Amazing.

Awesome.

Daar koop je toch niks voor?

Sarah.

Nou, ik vond jouw rapport van gisteren anders wel echt fantastisch, Lotte.

Briljant geschreven.

Lotte.

Ongemakkelijk.

Nou, overdrijf niet.

Het was gewoon mijn werk.

Sarah.

Zie je?

Je kunt zelf niet eens een compliment aannemen!

Mark.

Lacht.

Daar heeft ze een punt, Lotte.

Wij Nederlanders wuiven complimenten altijd weg.

Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.

Lotte.

Ik wuif niks weg.

Het was gewoon een standaard rapportje.

Ik had het in een uurtje in elkaar geflanst.

Sarah.

Waarom kun je niet gewoon dankjewel zeggen?

Lotte.

Oké, oké.

Bedankt.

Tevreden?

Sarah.

Het klonk alsof het je pijn deed.

Mark.

Dat komt omdat we het niet gewend zijn.

Als iemand zegt leuke trui zeggen wij meteen, oh was in de uitverkoop bij de HEMA, maar een

tientje.

Sarah.

Dat is me inderdaad opgevallen.

Waarom doen jullie dat?

Lotte.

Om te laten zien dat we niet naast onze schoenen lopen.

Bescheidenheid, weet je wel?

Sarah.

Dus als ik het goed begrijp, jullie geven keiharde kritiek omdat dat eerlijk is, maar een compliment

over werk is overdreven?

Mark.

Je snapt het helemaal.

Welkom in Nederland.

Lotte.

Maar even serieus, Sarah.

Je doet het hier echt goed.

We zijn blij met je in het team.

Wacht.

Meen je dat nou?

Of is dit weer een of andere Nederlandse truc?

Lotte.

Nee.

Dit is gewoon eerlijk.

Alleen moet je voor de vergadering van vanmiddag wel echt die grafiek aanpassen.

Sarah.

De vergadering van vanmiddag.

Met de directeur.

Mark.

Oeps.

Heeft niemand je verteld dat hij erbij is?

Lotte.

Ik dacht dat jij haar die mail had gestuurd.

Mark.

Mark.

Ah.

Dat ben ik dus vergeten.

Sorry Sarah.

Sarah.

Dus ik moet over twee uur presenteren voor de baas van het hele bedrijf met een

grafiek die nergens op slaat.

Lotte.

Geen paniek.

Kom op.

We gaan er even samen voor zitten.

Ik haal wel even nieuwe koffie.