Koude Vonken en Treinsporen

Het is nog vroeg te wereld, trilt nog af in slaap, maar ik ben al begonnen, wild en zonder kap.

Opgestaan voor het licht door de gordijnen brak.

Douche ijskoud, dopamine knalt door mijn dak, genomen wat ik nodig had om scherp te zijn.

Londense kantoren, Nederlandse woorden, alles door elkaar als wijn.

En vanavond, vanavond neem ik de trein.