Met de deur in huis vallen

has just finished a big presentation for a client.

His Dutch manager, Lisa, calls him into her office for a quick feedback session,

but her direct approach catches him off guard.

Lisa, kom even binnen Mark.

Koffie?

Ja, graag.

Zwart, alsjeblieft, Lisa.

Nou, laten we meteen met de deur in huis vallen.

Je presentatie vanochtend, dat kon echt beter.

Mark, oh, ik dacht eigenlijk dat het best goed ging.

De klant leek tevreden.

Lisa, tevreden, misschien.

Maar je slides waren best rommelig en je miste de kern van ons voorstel.

Mark, rommelig.

Ik heb daar het hele weekend aan gewerkt.

Lisa.

Dat kan wel zijn, maar het was veel te langdradig.

Je moet sneller to the point komen.

Nederlanders houden niet van dat eromheen draaien.

Mark, ik probeerde gewoon wat achtergrondinformatie te geven.

In mijn vorige baan werd dat juist enorm gewaardeerd.

Ja, maar we zijn hier niet in Engeland, Mark.

Tijd is geld.

Mark, dat begrijp ik.

Maar je had me dit misschien ook iets subtieler kunnen vertellen.

Lisa.

Subtieler?

Waarom?

Ik zeg toch gewoon wat ik denk?

Daar heb je toch het meeste aan.

Mark.

Soms voelt het alsof je me persoonlijk aanvalt.

Het kon echt beter, rommelig.

Dat klinkt best hard.

Lisa.

Zo is het absoluut niet bedoeld.

Ik geef je gewoon opbouwende kritiek.

Als je werk niet goed is, zeg ik het.

Als het wel goed is, hoor je het ook.

Mark.

Maar je zegt zelden dat iets goed is.

Lisa.

Omdat dat de norm is.

Je wordt betaald om je werk goed te doen, toch?

Mark.

Zucht.

Het is gewoon even wennen.

Ik verwachtte eigenlijk een goed gedaan, maar Lisa.

De beruchte sandwichmethode?

Nee, joh.

Daar doen we hier niet aan.

Dat is zonde van de tijd en hartstikke verwarrend.

Mark.

Voor mij is het minder verwarrend dan me afvragen of je me wel mag.

Lisa.

He?

Natuurlijk mag ik je.

Je bent een van de leukste collega's op de afdeling.

Hoe kom je erbij dat ik je niet mag?

Mark.

Nou ja.

Door de manier waarop je me feedback geeft, het voelt heel koud.

Lisa.

Oh wow.

Dat had ik echt niet door.

Ik dacht dat we hier gewoon een open en eerlijke werkcultuur hadden.

Mark.

Dat is het ook.

Maar eerlijk betekent voor mij niet altijd bot.

Lisa.

Bot.

Vind je me echt bot?

Mark.

Soms wel.

Ja.

Sorry dat ik het zo direct zeg.

Lisa.

Kijk.

Nu doe je het zelf ook.

Dat is toch heerlijk.

Gewoon zeggen waar het op staat.

Mark.

Lacht een beetje.

Misschien.

Maar ik moet er nog steeds aan wennen.

Lisa.

Oké.

Ik snap het.

Ik zal proberen er wat meer op te letten.

Misschien iets meer suiker om de pil doen de volgende keer.

Mark.

Dat zou fijn zijn.

Een beetje tact kan geen kwaad.

Lisa.

Deal.

Maar dan moet jij beloven dat je mijn feedback niet meer persoonlijk opvat.

Het gaat over de inhoud.

Niet over jou als persoon.

Mark.

Ik zal mijn best doen.

Zullen we het dan nu over die rommelige slides hebben?

Lisa.

Ja.

Goed idee.

Kijk.

Slide 4.

Die grafiek klopt gewoon van geen kant.

Mark.

Wacht even.

Die cijfers heb ik gisteren nog van Jeroen gekregen.

Lisa.

Van Jeroen.

Weet je dat zeker?

Mark.

Ja.

Hij stuurde me gisteravond laat nog een e-mail met de laatste financiële update.

Lisa.

Oh nee.

Jeroen gebruikt altijd de oude database.

We hebben nu een gigantisch probleem met de klant.

Mark.

Hoezo?

Hebben we de verkeerde marges doorgegeven?

Lisa.

Ja.

En we moeten over 10 minuten de baas spreken.

Kom op.

We moeten dit fixen.