Zeg Waar Het Op Staat

When Emma delivers some very blunt feedback and demands overtime,

Lisa has to navigate the famous Dutch directness and learn to set her boundaries.

Emma, Hoi Lisa, heb je even?

Ik heb je presentatie voor morgen bekeken.

Lisa, oh, Hoi Emma, ja hoor, kom binnen, wat vond je ervan?

Emma, nou, om heel eerlijk te zijn, het was best wel rommelig.

De structuur ontbreekt compleet.

Oh, echt?

Ik dacht eigenlijk dat de opbouw wel logisch was.

Emma, nee, totaal niet.

Je moet die eerste drie slides echt weggooien.

Ze voegen helemaal niks toe.

Lisa, weggooien?

Maar daar heb ik gisteren de hele middag aan gewerkt.

Emma, tja, zonde van je tijd, maar het is gewoon niet goed genoeg voor de klant.

We moeten het vanavond even samen overdoen.

Lisa, vanavond?

Ehm, ik had eigenlijk al plannen.

Emma, kun je die niet afzeggen?

Dit heeft echt prioriteit, Lisa.

De deadline is morgenmiddag al.

Lisa, nou, ik ga vanavond uit eten met een vriendin die over is uit Spanje.

Dat staat al weken vast.

Emma, begrijp ik best, maar werk gaat voor, toch?

We bestellen wel een pizza op kantoor.

Gezellig!

Emma, ik snap dat de presentatie beter moet, maar ik kan vanavond echt niet blijven.

Emma, vind je dit project dan niet belangrijk?

Lisa, dat zeg ik niet.

Natuurlijk vind ik het belangrijk, maar ik heb ook een privéleven.

Emma, we werken allemaal wel eens over.

Dat hoort er gewoon bij in Nederland.

Niet zo moeilijk doen.

Ik doe niet moeilijk.

Ik geef gewoon mijn grens aan.

Ik werk tot half 6 en daarna ga ik weg.

Emma, wauw.

Oké, dat is wel heel zwart-wit.

Hoe lossen we dit dan op?

Ik kan morgenochtend om 7 uur beginnen.

Dan heb ik nog 5 uur voordat we naar de klant gaan.

Emma, 7 uur? Ben je dan wel wakker genoeg om die slides strak te trekken?

Ja, ik ben een ochtendmens.

En ik werk sowieso beter als ik even afstand heb genomen van de tekst.

Emma, nou ja, als jij denkt dat je het redt,

maar ik zeg je wel eerlijk.

Als het morgen niet af is, hebben we een groot probleem.

Lisa, dat begrijp ik.

Maar ik vind het niet prettig hoe je dit nu aanpakt.

Emma, hoe bedoel je?

Ik ben toch gewoon eerlijk.

Lisa, je bent niet alleen eerlijk.

Je bent behoorlijk bot.

Je zegt dat mijn werk rommelig is.

En eist zomaar dat ik mijn plannen afzeg.

Emma, zo bedoelde ik het helemaal niet.

Ik ben gewoon direct.

Dat scheelt tijd.

Dan weet je tenminste waar je aan toe bent.

Lisa, dat zal wel, maar voor mij voelt het alsof je geen respect hebt voor mijn tijd en mijn grenzen.

Emma, je vat het veel te persoonlijk op, Lisa.

Het gaat over de inhoud niet over jou als persoon.

Lisa, toch wil ik dat je in het vervolg iets constructiever bent met je feedback.

En verwacht niet dat ik altijd maar kan overwerken.

Emma, oké duidelijk, punt gemaakt.

Zullen we dan nu even snel kijken naar welke slides er precies uit moeten?

Lisa, prima, maar we hebben nog precies 20 minuten, want dan ga ik afsluiten.

Emma, 20 minuten, oké.

Challenge accepted, maar eh, Lisa?

Lisa, ja, wat is er?

Emma, vind je het goed als ik morgenochtend om half acht ook inlog?

Gewoon, om even mee te kijken.

Lisa, dat is goed, maar dan moet je me wel de ruimte geven om het eerst zelf aan te passen.

Emma, afgesproken, laten we beginnen.

Slide 1...

Slide 1 kan blijven, denk ik.

Het is de introductie.

Nee, die is veel te langdradig.

Maak er gewoon drie korte bulletpoints van.

Oké, dat is eigenlijk wel een goed idee.

Het leest inderdaad sneller.

Zie je wel?

Mijn directheid werkt wel!

Soms, Emma. Soms.